martes, 15 de marzo de 2016

El sitiu d'Amor (Jordi de Sant Jordi)


El sitiu d'Amor


Veo ensembre'l poder d'Amor en xunto
y sobre min yá puestu'l fuerte sitiu,
que nun me val saber, inxeniu, puxu;
n'apuru toi que nun me tó por quitu
de perdé'l cuerpu, l'alma y tolos bienes,
que yá a sufrir nun soi la vida estrecha
ni'l tresnochar; tan fuerte carga llevo
qu'a la fin voi tener que me rindir.

Nin burgu nin castiellu nun se tien,
sin ablugu forníu, a gran poder,
y bona xente qu'ende lu defende,
y si asina se tien, ye de razón.
Mas yo, que soi tan flacu na defensa,
sin muria o fuexu, almena o barganaz,
qu'esfotame nun puedo na mio xente,
vei si nun toi n'estáu que llueu pereza.

Mios sospiros trabucu son qu'allanzo,
qu'otru meyor nun tó de que me sirva;
los ximíos bombardes pa tirar
a la escontra d'aquel que m'esanicia.
Y habéis ver los pertrechos que yo teo,
con qu'en so fuercia ablúgame'l corazu;
mas bien sé ya nun cuido qu'enxamás
pela so fuercia ataye esti peligru.

Los mios sentíos danme más ablayu,
pues son munchos y dalu nun m'esfuercia,
qu'antes veo qu'a ellos bien-yos presta
que pierda cuanto teo hasta'l corteyu.
Y vei, darréu, si han feme traidoría:
nun soi salvame, cierto, al fin y al cabu,
que vilos yo andar en parllamentu
d'enemigos tratando la mio muerte.

Traicionóme'l mio güeyu, ¡oh, Dios!, doliosu,
triste, ¡de que me pierda ansí envidiosu!
Traicionánonme lloco los sentíos;
traicionóme'l corazu por glotón;
y llevánonme al más estremu dañu
que nun sé qué partíu de min tome,
y nun soi pa teneme, d'equí alantre
nun topo quien m'axude o me defenda.

Reina d'honor, en cuenta capitán
doime a vós y he rindime en vuesa tienda,
con que salvéis mio vida ensin engañu;
si nun lo feis nu'habréis satisfaición.

Nun veo, Amor, que tanto vós fixerais
venciendo al que vencíu se vos rinde;
ríndese Jordi, absuélvevos del dañu
mesmo muertu: ¡devuélvase en dacuando!