venres, 11 de marzo de 2016

Tanto me namoró un cuerpu xentil (Jordi de Sant Jordi)


Tanto me namoró un cuerpu xentil


Tanto me namoró un cuerpu xentil
cuerpu y güeyos y finu pensamientu,
que nueche y día anden a la tema
por quién la amó enantes, de los tres;
y veo a caún d'ellos tan encesu
que'l saber nun me val pa remedialo.
¡Y habéis ver en qué xuegu ella me punxo,
que'l mio cuerpu infeliz nu'ha soportalo!

Que nun hai discusión dicen los güeyos,
qu'escoyenon de xuru los primeros,
y con prestu la amanon más qu'a nada,
qu'abondes nueches tienen qu'espertar
por deséu que-ys vien, llorando en llechu,
de vela, que-yos da vida ya muerte;
y han gran razón por ello pa que naide
seya a contradicilos nesti mundu.

Diz corazón: los güeyos saben bien
que, n'entamu, primero lu firió
dolce mirada;'l sol esi-y sostién
fueu d'amor, que lu fai siempre esllanguir,
sin que remediu sienta en dala parte,
qu'él tien l'afan, y el güeyu tien placer;
ya ye razón que tenga meyor parte
penriba toos, si han fae-y xusticia.

Si Dios lo mira, diz el pensamientu,
nin güeyos nin corazu han sostener
dal drechu, que mañana, día y tarde,
incesante, enxamás ye pa movese
d'ella'l pensar, durmiendo nin velando,
que fai, au ta, magar dexe d'amalu;
y qu'él sufre de toos más afán;
y que solu, ensin más, ha de sirvila.

Y vei equí en qué tan gran trabayu
vivo'l día que fai la guapa dama:
d'un llau veo los güeyos tar llorando,
y d'otra'l cor n'angustia, qu'ha perdese,
y ocupáu nel pensar el pensamientu.
Y nun sé quién m'axude nesti casu,
nun siendo que la llei que talos fixo
n'afán que paso quiera sofitame.

Isabel, si'l mio bien vós deseáis,
vos suplico, en tou casu, declaréis
cuál de los tres ha ser por vós amáu,
pues los saquesti ansí del so reposu.

Qu’en bona fe yo soi tan maltratáu,
desque vos vi, que dícenme los tres
que nun siendo que vós declaréis esto
pa la fuexa han mandame en breve tiempu.