mércores, 13 de abril de 2016

Tolos díes depriendo y desapriendo (Jordi de Sant Jordi)



Tolos díes depriendo y desapriendo


Tolos díes depriendo y desapriendo,
vivo, muerro, y de noxu faigo prestu,
y tiempu bonu faigo, amás, del malu;
veo ensin güeyos, sé faltu sabencia,
nada cinxo y el mundu ensembre abrazo;
vuelo en cielu y la tierra nunca dexo,
y lo que fux de min siempre persigo
y fux de min aquello que m'aferra.

Nun quiero'l mal, mas búscolu davezu;
nun creo lo que sé, y sin amor amo,
y pemeque suañé cuanto yo veo;
odiu me tengo y quiero enforma a otru,
falando callo, y oigo ensin oyer;
sí cuido non, lo cierto cuido falso,
cuemo ensin fame, arrasco ensin pruyir,
palpo ensin manes, tó por llocu'l xuiciu.

Cuando quiero xubir baxo ensin vuelta,
y al cayer xubo llueu a otru llugar,
y riendo lloro, y velo pa dormir,
y al esfrecer más caldiu toi que'l fueu;
lo que nun quiero faigo tando cuerdu,
perdiendo gano y vaga'l tiempu rápidu,
y ensin dolor me quexo bien de veces,
y el corderu yo tomo por rapiega.

Chucáu llevanto, esnúdome vistíu,
y bien llixera atopo toa carga,
y al bañame paez que nun me mueyo;
zucre dulce m'abulta fiel amargo,
faigo claro lo escuro y nueche'l día,
tó presente'l pasáu tiempu a ca hora,
lo blandio tó por duro,'l fuerte flacu;
lo que m'allancia falta ensin faltar.

Nun me tasco d'un sitiu y nunca paro,
lo que nun gueto atopo bien aína;
toi seguru d'aquel que nun me fío,
y alto lo baxo ye y lo alto cercano;
lo que nun ye a atopase voi buscando,
y la cosa revuelta veo firme,
charcu fondu paezme agua nel puertu,
y virtú nun m'ayuda o favorez.

Cuando canto abúltame qu'aúllo,
y mui guapu paezme fieru y feu;
antes vuelvo que quiera dir nenyures,
y nun tó paz nin teo quien me guerrie.
Y too ello me vien por ver encesu
mundu y natura d'actos bien contrarios,
y tan metíu toi yo nestos fechos,
qu'a vivir sin mesura toi forciáu.

Lo que-y cuadre caún pa sí lu cueya
del mio versu invertíu d'escritura;
si lu miráis al dreches y al revés,
de lo malo sacar sois derechura.