venres, 24 de novembro de 2017

A vueltes cola oficialidá


[La Voz del Trubia, avientu 2017]

Vaiga per delantre que ye ciertamente llexítimo oponese a la oficialidá de la llingua asturiana. Ye dalgo que yo nun comparto, evidentemente. Ente otres coses, porque la non oficialidá del asturianu empobinaríalu a curtiu plazu, de manera irremediable, a la so desapaición, cosa que yo, lóxicamente, nun deseo. A ello podemos amestar otres munchísimes razones de pesu, ente elles: ¿Acaso nun merecen los falantes d'asturianu los mesmos derechos que los falantes de castellanu n'Asturies? ¿Qué xustifica que toles llingües d'España seyan oficiales nos sos territorios nun siendo l'asturianu (y l'aragonés)? ¿Qué xustifica dexar que desapaeza'l mayor patrimoniu colectivu que'l pueblu asturianu aportó al mundu?...

Pero, dicho esto, lo que nun ye, pienso yo, de nenguna manera llexítimo, ye l'insultu gratuitu y la mentira intencionada colos que s'anda echando la llingua a pacer estos díes en determinaos medios, nuna campaña que paez claramente orquestada, y surdida a raíz de la decisión de la FSA de dar l'esperáu pasu alantre nel sofitu a la oficialidá del asturianu. Dirixise a los que sofiten la oficialidá con términos como: vividores, comunistes, independentistes, podemites, radicales de estrema izquierda, asturtxales, y otres munches xoyes d'esti calter, nun paez dalgo almisible. Tampoco, na mio opinión, mostrar semeyes de radicales islámicos con cintos esplosivos, o de nazis, venceyándolos colos movimientos en favor del asturianu. Per otru llau, l'empeñu n'inducir falaces asociaciones mentales ente'l movimientu pro oficialidá del asturianu y el separatismu catalán ye dalgo que-yos ta dando agora tantu frutu como hai unes cuantes décades-yos lu daba'l terrorismu vascu, y ye una indecencia inaceutable en cualquier casu.

No que fai a les mentires que s’entemecen, lo menos que puedo dicir ye que producen vergoña ayena. Porque la filoloxía, señores, magar-yos pese a dalgunos, ye una ciencia, y non una cadarma simplaya d'opiniones personales tremaes de prexuicios. Dellos dicen qu'inventamos una llingua, cuando la filoloxía moderna tien catalogada la so esistencia dende los sos mesmos anicios. Dellos otros argumenten ensin ponese coloraos que l'asturianu nun ye más qu'una variedá 'fonética' del castellanu, dalgo que nunca s'atrevió a dicir el mesmu Alarcos, que tantos d’ellos tienen en boca, simplemente porque ye mentira. A dalgunos paez-yos que l'estándar nun lu fala naide, como si dalguién falara l'estándar castellanu o'l francés o'l chinu. Pero... ¿saben siquiera lo que ye un estándar? Y otros son inda más atrevíos, y argumenten que l'asturianu, a cencielles, nun lu fala naide, cuando basta separase unos pocos quilómetros d'Uviéu ciudá pa sentir a los nuesos paisanos falalu.


En fin, una de les coses más ablucantes que se llee dacuando, nun sé si porque creen qu'a fuercia repetila va faese verdá, ye que nun hai sofitu ciudadanu pa la oficialidá. Y dícenlo obviando que más de 2/3 de los escaños de la Xunta Xeneral actual pertenecen a partíos que la sofiten, o que la III encuesta de Llera Ramos, fecha apocayá, conclúi que solamente'l 18% de la población d'Asturies ta a la escontra de la oficialidá, o que los conceyos d'Uviéu, Xixón y Avilés, qu'axunten al 70% de la población, aprobaron emiendes de sofitu a la oficialidá. ¡Y paez-yos pocu sofitu! Hailos qu'hasta se ponen nerviosos al decatase de qu'una mayoría de la Xunta Xeneral podría declarar la oficialidá en cualquier momentu, y refuguen ensin contemplaciones la llexitimidá de faelo. Pero, vamos ver, ¿acaso nun funcionen asina les democracies? ¿Nun se supón que la soberanía de los pueblos reside nos Parllamentos? Porque si esto se pon en cuestión, ciertamente, per mal camín pretenden empobinanos...